Μαρία Πουλουπάτη-Μαστροθεοδώρου


Ορεινός αγώνας Ναμάτων 2009-2010
(ρεκόρ διαδρομής, 2:03:42, 2009)
2ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Mountain Running, Teteven, Βουλγαρία 2009
(11η γυναίκα, 53:25)
AlpamayoPro Trail Race 2009-2010
(21km 2η γυναίκα, 2:32:10- 42km, 1η γυναίκα, 5:29:56)
11th Nagano Marathon 2009, Ιαπωνία
(3:24:04)
Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών 2002-2012
(3:02:58, 2008)
Γύρος Πάρνηθας 2002-2013
(ρεκόρ διαδρομής, 1:03:24, 2009 )
1ος Χειμωνιάτικος Ενιπέας 2006
(1η γυναίκα, 2:45:07)
Δρόμος Βουνού Υμηττού 2004-2013
(1:35:34, 2007)
1ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Mountain Running, Sapareva Banya, Βουλγαρία 2008
(9η γυναίκα, 49:53)
1ος Ορεινός αγώνας τρεξίματος "3-5 Πηγάδια" 2008
(1η γυναίκα, 49:52)
1ος Ορεινός αγώνας "Άρμα" Πάρνηθας 2008, 2010
(1η γυναίκα, 1:56:16)
"Κένταυρος 2007", 52km
(1η γυναίκα, 5:36:46)
Ημιμαραθώνιος Μαινάλου 2003
2oς Άθλος Τζουμέρκων 2003
(2η ομάδα- με τον θείο Τάσο Μαστροθεόδωρο)
Salomon X Experience, Καρπενήσι 2000

...και πλήθος συμμετοχών σε πολλούς λαΐκούς αγώνες ανά την Ελλάδα.
Η αγάπη μου για το τρέξιμο είναι συγχρόνως και επιλογή τρόπου ζωής. Είμαι ευγνώμων που κάθε ημέρα είμαι σε θέση να τρέχω. Υπάρχουν τόσοι συνάνθρωποι μας άλλωστε, που δεν έχουν αυτή την δυνατότητα και τίποτα δεν μου εγγυάται οτι ποτέ δε θα μεταπηδήσω στην "άλλη" κατηγορία.

Άλλωστε, είναι και το ότι με μαγικό τρόπο μετατρέπει την κάθε ημέρα σε καλύτερη. Και σίγουρα με κάνει να νοιώθω πιο ζωντανή! Ελευθερία... αυτή είναι η αίσθηση.

Το τρέξιμο είναι πάνω από όλα διασκέδαση και κανείς δεν μπορεί να μας το στερήσει αυτό!

Γιατί τρέχω; Ε, μέτα από χρόνια ενασχόλησης συνειδητοποίησα πως το τρέξιμο είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια φυσική δραστηριότητα. Δημιουργεί μια αισιόδοξη άποψη για τη ζωή, παρά το ότι σε φτάνει ώρες ώρες στα όρια! Το τρέξιμο είναι ένας κλασικός δρόμος για την καλλιέργεια της υπομονής και της επιμονής, προάγωντας την εκτίμηση και τον σεβασμό που οφείλουμε στον εαυτό μας.
Γιατί στο βουνό; Γιατί... καλός και ο στίβος αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την πολυποίκιλη ευχαρίστηση που προσφέρει απλόχερα η φύση!

Eλπίζω να είμαστε όλοι σε θέση να τρέχουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα. Προσωπικά, μπορεί να γίνω πιο αργή και να έχω πόνους στα πόδια αλλά πιστεύω πως ποτέ δεν θα χάσω το πάθος μου για το τρέξιμο, γιατί όπως λέει ένα ρητό:

"When you can't run, it's time to die" - (The Seven Samurai).